لالا لالا دیگه بسه....

نخواب ای حسرت سفره گل گندم

نباش تو دالونای قصه سردرگم

نخواب رو بالش پرهای پروانه

که فریاد تو رو کم دارن این مردم!

لالا لالا دیگه بسه گل لاله

بهار سرخ امسال مثل هر ساله

هنوزم تیر و ترکش قلب رو می شناسه

هنوز شب زیر سرب و چکمه می ناله

نخواب آروم گل خار و بی کینه

نمی بینه نشسته گوله تو سینه

آخه بارون که نیست رگباره باروته

سزای عاشقای خوب ما اینه

نترس از گوله دشمن گل لادن

که پوست شیره پوست سرزمین من

اجاق گرم سرمای شب سنگر

دلیل تا سپیده رفتن و رفتن

نخواب آروم گل بادوم ناباور

گل دلنازک خسته ،گل پرپر

نگو باد ولایت پرپرت کرده

دلاور قد کشیدن رو بگیر از سر

دوباره قد بکش تا اوج فواره

نگو این ابر بی بارون نمی ذاره

مث یار دلاور نشکن از دشمن

ببین سر می شکنه تا وقتی سرداره

نذاشتن هم صدایی را بلد باشیم

نذاشتند حنتی با هم دیگه بد باشیم

کتابای سفیدو دوره می کردیم

که فکر شب کلاهی از نمد باشیم

نگو رفت تا هزار آفتاب هزار مهتاب

بخوون با من نترس از گوله ی دشمن

بیا بیرون بیا بیرون از این مرداب

نگو تقوای ما تسلیم و ایثاره

نگو تقدیر ما صدتا گره داره

به پیغام کلاغای سیا شک کن

که شب جز تیرگی چیزی نمی یاره

نخواب وقتی که هم بغضت به زنجیره

نخواب وقتی که خون از شب سرازیره

بخوون وقتی که خوندن معصیت داره

بخوون با من، بیا با من،نگو دیره

سکوت شیشه های شب غمی داره

ولی خشم تو مشت محکمی داره

عزیز جمعه های عشق وآزادی

کلاغ پر بازی با تو عالمی داره....

تا بعد...

من کیستم؟ هویتم چیست؟ هویتمان چه شده است؟ چرا از یاد برده ایم کیستیم چرا ایرانمان را داریم به فراموشی می سپاریم ایرانی که کوروش آن را به اوج رساند را چرا داریم با فراموشی به فرش می رسانیم با من وتو چه شده است چه کسی می پندارد فرهنگش از ما غنی تر است که اینگونه آن را بر ما تحمیل می کند بر سر ما چه آمده است که اینگونه فرهنگ خود را فراموش کرده ایم و فرهنگ بیگانه را بر فرهنگ و تمدن خودمان برتر می بینیم. نمی دانم فرهنگ عربهایی از ما بالاتر است که آن هنگام که  زنان ما بر تخت پادشاهی می نشستند زنان و دختران خود را زنده به دست خاک می سپردند یا فرهنگ غرب که  هنگامی که ایران من در دنیا حرف نخست را می زد شاید حتی وجود خارجی نداشته و تمام پیشرفتهایش را مدیون دانشمندان ایران من است.بر سر مردم من چه آمده است که این گونه خود را به دست فرهنگ عرب سپرده اند و عرب زده شده اند یا خود را به زیباییهای غرب فروخته و فرهنگشان را جایگزین فرهنگمان کرده اند. بر سر ایران من چه آمده است که اینگونه غمگین است چرا کشوری که در عهد باستان آزادی و برابری در آن موج می زد امروز اینگونه شده است ؟ بر سر خلیج فارس من چه آمده است چرا او  نیز خود را به دست عربها سپرده چرا حنی نامش خلیج عربی شده است چرا مردمم یادشان رفته که:

خلیج فارس یعنی وطن    

یعنی شناسنامه من

چرا مردمم یادشان رفته دریای کاسپین من خزر نیست چرا حتی کاسپین من دیگر از من نیست و به دست روس ها به دست کسانی که دشمن اصلی ایران من بودند سپرده شده است چرا مولوی من دیگر ملیتش ایرانی نیست چرا به دست ترکها سپرده شده و یادش رفته است پارسی بوده نه ترکی، یادش رفته که زبانش زبان زیبای پارسی است نه ترکی؟ بر سر بوعلی سینای من چه آمده است که غربیان به خود اجازه داده اند که آن را از من از مردمم و از ایران من به یغما ببرند؟ چرا مردمم یادشان نیست که قبل از اینکه مسلمان باشند ایرانی هستند و کوروش و داریوش و خشایارشا نیاکانشان هستند ؟ چرا مردم ایران من آنقدر فریب ستون های غیر ایرانی را خورده اند که حتی ستون های پر عظمت پارسه ی من را از یاد برده اند؟ چرا مردمم آنقدر خود را غرق در مقبره های غیر ایرانیان کرده اند که دیگر حتی سری به مقبره ی نیاکان من کوروش من بزرگ مرد دنیا نمی زنند و ترجیح می دهند آن را به دستهای وحشی آب بسپارند؟ چرا مردمم گونه ای رفتار کرده اند که کسانی که در زمان خشایارشای من از بزرگی و جوانمردی و تمدن وآزادی چیزی نمی دانستند امروز این جرات را به خود می دهند که  خشایارشای من را با مشتی دروغ و تظاهر با یک فیلم زیر سوال ببرند ؟ چرا قد دماوند من اینقدر خمیده شده است ؟ چرا آرش ها و رستم ها و کاوه های من دیگر امروز به جای دفاع سکوت کرده اند؟ چرا دختران و پسران ایران من امروز هویتشان را ایرانشان را نیاکانشان را حتی خودشان را فراموش کرده اند؟................

تا بعد

فتح بابل (539 قبل از میلاد)

در زمان پادشاهی هوخشتره (120 سال قبل از کوروش)، بخت النصر(پادشاه بابل) به فلسطین حمله کرد و

پس  از ویران کردن معبد سلیمان ، هزاران یهودی را اسیر کرد و به عنوان برده با خود به بابل برد.

پادشاهان بعد از بخت النصر بیشتر به خوش گذرانی در کاخ های افسانه ای بابل مشغول بودند. نارضایتی عامه مردم بابل از بی توجهی پادشاه به وضع زندگی آنها، نارضایتی کاهنان بابل از بی احترامی پادشاه جدید به خدای بابل (مردوک) و همچنین نا آرامی یهودیانی که در بابل اسیر بودند باعث شده بود تا حکومت بابل بسیار ضعیف و شکننده شود. کوروش از این موقعیت استفاده کرد و برای نجات مردم، به سوی بابل لشگرکشی کرد. مردم که آوازه جوانمردی و بزرگواری کوروش را شنیده بودند ، همینکه سپاه ایران به بابل نزدیک شد،  دروازه های شهر را به روی ایرانیان باز کردند و بابل بی هیچ مقاومتی به دست کوروش تسخیر شد (برخی معتقدند سپاهیان کوروش با برگرداندن مسیر رود فرات و از طریق آبراه زیر برج ها وارد شهر شده اند.)

با دستوراتی که کوروش به سپاهیانش داده بود ، هیچ کس زخمی، کشته و اسیر نشد و اموال کسی به غارت نرفت. کار مهم دیگری که کوروش به هنگام فتح بابل انجام داد، این بود که خود را پادشاه فاتح نخواند بلکه خود را پادشاه جدید و برگزیده مردوک (خدای بابل ) معرفی کرد. کوروش سپس 40000 یهودی در بند را آزاد کرد و به آنها اجازه داد تا به اورشلیم برگردند و معبد حضرت سلیمان را از نو بسازند. پس از فتح بابل ، کوروش فرمان داد تا کارهایی را که انجام داده ، روی یک استوانه گلی بنویسند. این سند تاریخی بسیار باارزش(به طول23 و عرض 11 سانتیمتر) در سال 1879 توسط باستان شناسان انگلیسی در حفاری از ویرانه های بابل کشف شد و هم اکنون به عنوان گران بهاترین اثر تاریخ باستان در موزه انگلیس نگهداری می شود.این استوانه 40 سطری به خط میخی بابلی نوشته شده است.جهانیان کتیبه کوروش کبیر را نخستین اعلامیه حقوق بشر دنیا و باارزش ترین سند تاریخی به جا مانده از عهد باستان می دانند.  با فتح بابل ، تمام ممالک تحت سیطره کشور بابل از رود دجله تا دریای مدیترانه از جمله کشور فینیقیه (لبنان و فلسطین امروزی) به قلمروی ایران اضافه شد. کوروش پس از یک سال سر و سامان دادن به اوضاع  کشور بابل، کمبوجیه ، پسر بزرگش را به عنوان حاکم بابل منصوب کرد و خود به ایران بازگشت.  

تا بعد.....

این دفعه می خوام برات یکی از غم هام را بگم اگه می خوای تو هم شریک بشی پس با من بیا

با من بیا تا از بهارهای مختلف برایت بگم از بهاری که واسه همه می یاد با هر بهانه ای بیا تا برات

بگم بهار اون بچه خیابونی چیه بهار اون بچه ای که شبا تو اون سرما وقتی من وتو کنار بخاری نشسته بودیم و فقط خودمونا می دیدیم خودشا کنار خیابون گوله می کرد تا شاید یه کم گرم بشه تنها خوشحالیش اینه که دیگه مجبور نیست تا صبح از سرما بیدار بمونه و آرزوی یه کم گرما را داشته باشه دیگه بهار می یاد تا دیگه اشک تو چشاش جمع نشه وقتی من و تو بدون توجه از کنارش رد می شیم و به اون و فالها یا گلای توی دستش توجهی نداریم آره داره بهار می یاد تا دیگه تو اون سرما به جز غم گرسنگی و شاید تشنگی غم دیگه ای مثل سرما نداشته باشه بهار که می یاد دعاشم تغییر می کنه دیگه از خدا نمی خواد تا کمکش کنه تا بتونه از سرما تا صبح دووم بیاره حالا فقط از خدا می خواد فردا یه فرشته مهربون بیاد تا همه فال هاش یا گلاشا بخره تا بتونه با پولش یه چی بخره و شکمش را پر کنه آره داره بهار می یاد بهاری که واسه من وتو یه معنی داره و واسه اون بچه هم یه معنی نمی دونم تا حالا بهش فکر کردی یا نه چه حسی داره وقتی داری لباس نو می خری ببینی یکی آرزوی لباسای کهنه تو را داره .... بهار داره می یاد یه کم دست بردار از این خودخواهیت یه کم هم به غم بقیه فکر کن یه کم با اون بچه همدردی کن  

 خدایا تو این سال جدید کمک همه بکن...

سفره هفت سین  از جمله سنت هایی ست که من و تو هنوز به دست فراموشی نسپرده ایم

هفت سین از عدد هفت که عدد خوش یمنی به حساب می آید گرفته شده امیدوارم با خوندن

 این مطلب سفره هفت سین امسالتون پر بارتر بشه:

در ایرا ن باستان وسایلی بر سر سفره می گذاشتند که هر کدام معنای خاصی دارد

آب و سبزه : آب و سبزه نماد روشنایی و افزونی

آتش دان : نماد پایداری و نور و گرما که بعدا به شمع و چراغ تغییر یافته

شیر: نماد نوزایی و رستاخیز و تولد دوباره

تخم مرغ : نماد نژاد و نطفه

آیینه : نماد شفافیت و صفا

سنجد : نماد دلدادگی ، زایش و باروری

انار : نماد تقدیس

سکه تازه ضرب شده : برکت و دارندگی

ماهی : نماد برج سپری شده (اسفند ماه)

نارنج : نماد گوی زمین و گرد بودن زمین

بید مشک : ویژه اسفند ماه

گلاب : بازمانده رسم بازمیان و آب پاشان

نان تازه پخته شده : (این نان از هفت حبوبات،خرما،پنیر،شکر،...پخته می شده) نماد برکت

کتاب مقدس(اوستا، قرآن، انجیل، تورات ،...)

سال خوبی داشته باشید سر سفره منو هم دعا کنید

سال۲۵۶۷هخامنشی مبارکباد

وای ببخشید روی عکس اشتباهی نوشتم ۲۵۶۴ هخامنشی

    چهارشنبه سوری از دو کلمه چهارشنبه  منظور چهارشنبه آخر سال و سوری که همان سوریک فارسی و به معنای سرخ می باشد و در کل به معنای چهارشنبه سرخ، مقدمه جدی جشن نوروز بود. درایران باستان بعضی از وسایل جشن نوروز از قبیل: آینه،کوزه و اسفند را یقین شب چهارشنبه سوری از بازار تهیه می کردند. بازار را در این شب چراغانی و زیور بسته و سرشار از هیجان و شادی بود البته خرید هر کدام هم آیین خاصی را تدارک می دید. غروب هنگام بوته ها را به تعداد هفت(تمثیلی از 7 فرشته مقدس یا 7 امشاسپند دین فردیسنا توجیه کرده اند)و یا سه بوته (سه اصل زرتشت: پندار نیک،گفتار نیک،کردار نیک) روی هم می گذاشتند و خورشید که به تمامی پنهان می شد آن را برمی افروختند تا آتش سر به فلک کشیده جانشین خورشید شود. در بعضی نقاط ایران برای شگون وسایل دور ریختنی خانه از قبیل:پتو،لحاف و لباسهای کهنه را می سوزاندند. آتش می توانست در بیابانها و بام خانه ها افروخته شود.وقتی آتش شعله می کشید از رویش می پریدند و ترانه هایی از قبیل«زدی من از تو     سرخی تو از من» می خواندند که همه آنها خواهش برکت و سلامت و بارآوری و پاکیزگی بود.آتش چهارشنبه سوری را خاموش نمی کردند تا خودش خاموش شود و خاکستر شود و خاکسترش را که مقدس بود کسی جمع می کرد بی آنکه پشت سرش را نگاه کند سر نخستین چهارراهمیریخت.در بازگشت در پاسخ اهل خانه که از او می پرسیدند:کیستی؟ _می گفت: منم! _از کجا می آیی؟ _از عروسی! _چه آوردی؟ _تندرستی!.                                                                                       

از  از دیگر آداب چهارشنبه سوری شال اندازی بود.پس از مراسم آتش افروزی جوانان به بام همسایگان و خویشان خود می رفتند و از روی روزنه بالای اتاق(روزنه بخاری و...) شال درازی را به درون می انداختند صاحب خانه می بایست هدیه ای بر شال بگذارد

از دیگر مراسم فال گوش بودن استکه مخصوص کسانی بود که آرزویی داشتند مانند دختران دم بخت یا زنان در آرزوی فرزند یا پسرانی که خواستار دختری بودند. آنان سر چهارراهی که نماد مشکل بود می ایستادند و کلیدی را که نماد گشایش بود زیر پا می گذاشتند نیت می کردند و به گوش می ایستادند و گفت و گوی اولین رهگذران را پاسخ نیت خود می دانستند. آنها در واقع از فروهرها می خواستند که بستگی کارشان را با کلیدی که زیر پا داشتند بگشایند.

قاقاشق زنی هم تمثیلی بود از پذیرایی فروهرها چون مقدس می شمردند  آنها را زیرا که قاشق و ظرف مسین نشانه خوراک و خوردن بود

     ایرانیان باستان برای فروهرها بر بام خانه غذاهای گوناگون می گذاشتند تا از این میهمانان تازه رسیده آسمانی (فروهرها) پذیرایی کنند و چون فروهرها پنهان و نامحسوس بودند کسانی هم که برای قاشق زنی می رفتند سعی می کردند روی خود را بپوشانند و ناشناس بمانند و چون غذا و آجیل را مخصوص فروهر می دانستند دریافتشان را خوش یمن می پنداشتند

آه ای کاش آزادی سرودی می خواند....

من و تو آریایی هستیم فرزند این مرز و بوم فرزند ایران من و تو زاینده رود در رگهایمان می خروشد و این موجهای کاسپین است که گیسوانمان را مواج کرده پس بیا با من بیا و من را در این مسیر سبز تنها مگذار و و با من بوی خوش خلیج فارس را با تمام وجودت احساس کن...بیا با من وحدیث دلم را بشنو

با من بیا و من را ای فرزند آریایی تنها مگذار بیا با من و به من بگو چگونه شد که اینگونه شد؟؟؟؟؟؟/ 

چهارشنبه سوری مراقب خودتون باشید چون خیلی دوستون دارم...

سپندارمذ گان یا اسفندارمذ گان روزی است که من وتو آن را به فراموشی سپرده ایم و والنتاین را جایگزین آن کرده ایم . ما روزی را به فراموشی سپرده ایم که بیست قرن پیش از میلاد در بین نیاکانمان رواج بوده و به روز عشق و دوستی معروف بوده سپندارمذ گان جشن زمین و گرامی داشت عشق است  و روزی را جایگزین آن کرده ایم که رومیان  (شاید به تقلید از ایرانیان باستان) آن را سه قرن پس از میلاد مسیح رواج دادند و روز عشاق نامیدند . سپندارمذ گان در تقویم جدید ایرانیان 29 بهمن است دقیقا سه  روز بعد از والنتاین. ایرانیان باستان در این روز به یکدیگر هدیه می دادند زنان به شوهران خود با نهایت عشق هدیه می دادند و مردان زنان و دختران خود را بر تختگاه پادشاهی می نشاندند و هدایایی را به آنان تقدیم می کردند و در آن روز از آنان اطاعت می کردند . بنگر و ببین چگونه میراثت و تمدنت را به یغما بردند و تو دم بر نیاوردی بنگر که چگونه روز عشقت روز سپندارمذ گان را از تو گرفتند و تو نه تنها دم نزدی بلکه والنتاین را از آنان تقلید کردی بی خبر از آنکه تو بدانی چه نیاکان روشنفکر و مدبری داشته ای آخر چه می توان گفت به تو....؟ به کسی که نیاکانش را در قلبش کشته است؟... چه می توانم بگویم آه چه چیز.......؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

تو یک اریایی جهان را درود فرستادی ....

یک اریایی بوده ای....

یک اریایی زندگی کرده ای....

یک اریایی هستی....

یک اریایی خواهی بود....

و یک اریایی جهان را بدرود می گویی....

پس یک اریایی باش و با افتخار مانند پدران و مادرانت بمیر....

از طرف یک اریایی...

روزی امپراطور چین برای کوروش هخامنشی هدیه ای فرستاد . کوروش کبیر پس از اینکه هدیه را باز کرد سوزنی را دید که نوک ان سوراخ شده بود . امپراطور چین با این کار می خواست تا به کوروش عظمتش را بفهماند. کوروش کبیر پس از اینکه سوزن هدیه را دید به صنعتگران ماهر ایرانی دستور داد تا سوزن را از طول سوراخ کنند و به دربار امپراطوری چین فرستاد و به انها نشان داد که اریایی و اریا زمین قدرتش تا چه اندازه است . درود بر او که اریازمین و اریایی افتخارش را از او و فرزندانش دارد.

تا بعد...

نکنه یادت بره مال کدوم قبیله ای

تو هنوزم راز جاده های صبح را می دونی

لحظه ابی دریا تو صدات جون می گیره

وقتی که شعر سفر را واسه بارون می خونی

می دونم که هر دومون خسته از این فاصله ایم

ولی از یادت نبر مال کدوم قبیله ای

قید موندن را بزن وقت عبور و رفتنه

جاده ها مال تو؛ صبح سفر مال منه

نکنه یادت بره مال کدوم قبیله ای....

«شادمهر عقیلی»

این را گفتم تا مبادا یادت بره اریایی هستی...این را گفتم تا بهت یادآور ی کنم که مال کدوم قبیله هستی ...که ایرانی هستی که باید این مرز و بومت را به هر قیمتی بشناسی و به هر قیمتی عزیزتر از جونت بدونی...شاید حالا... اما این مهم که تو باید ایرانت را به اوج خودش برگردونی آخه من می دونم تو می تونی آخه تو یک اریایی هستی کسی که به اهورا مزدا اعتقاد داره ...کسی که فروهر را عزیزتر از جان می داند...آخه من می دونم تو نمی خواهی که پدرانمان کوروش و داریوش و اریوبرزن و مادرانمان آتوسا و ماندانا و ارزمی دخت را ناامید و مایوس کنی...درود بر تو ای اریایی.............